سبک معماری نئوکلاسیک


سبک معماری

سبک معماری ،فلسفه و تمدن کلاسیک یونان و روم باستان شالوده فکری و اجتماعی تمدن مغرب زمین را تشکیلمی دهد و طی دو هزار سال گذشته همواره فلسفه کلاسیک در بینش ذهنی و کالبد فیزیکی تمدن غرب مشهود بوده است. سبک معماری غرب نیز از این امر مستثنا نبوده و معماری کلاسیک پیوسته در کلیه تاریخ مغرب زمین مطرح بوده است. سبک معماری کلاسیک که در پی بیش از نیم قرن تفوق معماری مدرن از اوایل اخیر مورد بی توجهی نسبی قرار گرفته بود، بتدریج بعد از انتقاداتی که به سبک مدرن شد، خصوصا بعد از نمایشگاهی در لندنبه نام نابودی خانه های حومه شهر در سال ۱۹۷۵، مجددا به صورت یک سبک مهم که می تواند پاسخگوی نیازهای جامعه امروزی باشد مطرح شد.

معماری نئوکلاسیک و مشخصاتش

معماران سبک معماری نئو کلاسیک همچون معماران پست مدرن توجه به گذشته دارند ولی یک اختلاف عمده بین این دو دیدگاه نسبت به تاریخ وجود دارد. معماری پست مدرن در پی هویت انسان است و تاریخ هر قوم و ملتی از نظر آنها عنوان بخشی از هویت آن ملت تلقی می شود. لذا آنها تاریخ فرهنگی وکالبدی و همچنین دستور زبان معماری هر قومی را در معماری خود در هر منطقه نمایش می دهند.

منتها این نمایش به صورت تقلید از موارد فوق نیست، بلکه آنچه که به هویت یک ملت مربوط است در ساختمان های آنها به روز در می آید و بر اساس شرایط زمانی و مکانی بصورت جدید و امروزی شدهظاهر می شود. لذا معماران پُست مدرن در تغییر دادن تناسبات، رنگ ها و عملکردهای نمادهای تاریخی به خود تردید راه نمی دهند.

ولی معماران سبک نئوکلاسیک همچون کوینلن تری انگلیسی (یکی از مهمترین نظریه پردازان سبکنئوکلاسیک) معتقدند که “نظم های کلاسیک الهاماتی آسمانی و مقدس هستند.” پس تغییر دادن آنها صحیح نیست و هر تغییری در آنها باعث تبدیل شدن کمال به نقصان می شود.

آنها دلیل جاودانگی معماری کلاسیک را همین می دانند. از نظر معماران نئوکلاسیک، سبک پست مدرن یک مد است زیرا در این سبک اصول جاودانه معماری کلاسیک با طبع، نظر و منطق زمینی تغییر داده شده است.

نظریه معماران سبک نئوکلاسیک

معماران نئوکلاسیک، سبک مدرن را نیز سبکی قابل قبول نمی دانند، چنانچه کوینلن تریگفته: “مدرنیسم پرهیز از هر روشی است که کارکرد داشته است.” لذا معماران نئوکلاسیک، گذشته و خصوصا معماری کلاسیک را منبع الهام خود می دانند و معماری کلاسیک و یا سنتی را

به همان گونه که از نظر کالبدی بوده، برای احتیاجات امروزه طراحی می کنند. منتها باید توجه داشتکه در داخل این فرم های تاریخی، کلیه وسایل رفاهی امروزی تدارک دیده شده است.

اگر خواسته باشیم در یک جمله این سبک را تعریف کنیم، می توان گفت: ساختمان نئوکلاسیک،پوسته ای کلاسیک بر روی امکانات مدرن است.کوینلن تری سوال می کند که “چرا مصالح قدیمی صدها سال عمر می کنند ولی مصالح جدید چنین

 نیست و یا چرا ساختمان های قدیمی دلپذیر هستند ولی ساختمان های جدید این طور نمی باشند … ما در جامعه مصرفی زندگی می کنیم، از منابع زمین استفاده می کنیم و ضایعات را بر جای می گذاریم … شیوه های ساختمان های سنتی نه تنها از نظر زیست اقلیمی صحیح تر

می باشند، برای این که مصالح طبیعی به جای مصالح، مصالح مصنوعی استفاده می کنند،

بلکه همچنین این مصالح با روح و روان انسان نیز سازگار تر است.”

لئون کریر، معمار اهل لوکزامبورگ، از دیگر معماران مهم این سبک است. به گفته وی “نئوکلاسیک

 گزینه ای در مقابل مدرنیسم نیست، بلکه در تضاد با مدرنیسم و در مقابل جامعه مصرف گرایی است

که آن را حمایت می کند.” او روش ها و مصالحی که نماد مدرنیسم است مانند استاندارد کردن، پیش ساختگی، فولاد، بتن و شیشه را به عنوان نشانه های تصنعی از یک حکم جزمی

 فراگیر می داند که هنوز سعی می کنند انحصاری باشد و هر آنچه که مطابق آن نیست حذف کنند.

سبک معماری در معابد

معماران این سبک، معماری کلاسیک را یک معماری لایزال بی زمان می دانند. اصول این معماری 

همانند نظم، تناسبات، تقارن، هماهنگی و کمال که در زمان یونان باستان برای خانه خدایان طراحی

 شده بود اصولی جاودانه است. خدایان یونان باستان، خدایانی بودند انسان گون در حد نهایت 

زیبایی، کمال

و جاودانگی. لذا خانه آنها نیز می بایست دارای همین خصوصیات می بود. بدین لحاظ معماری کلاسیک نیز می بایست یک معماری بدون نقص و ایراد باشد. معبد پارتنان (۴۴۷- ۴۳۸ ق. م)

در آتن که می توان آن را نماد شاخص معماری کلاسیک تلقی کرد، معبدی است که تماما بر اساس

اصول ریاضی و تناسبات هندسی طراحی و اجرا شده است. حجم ساده و جزئیات این بنا زیبا

 گونه ای طراحی و

اجرا شده که حتی خطای چشم انسان نیز در آن اصلاح شده است. معبد پارتنان ساختمانی به

نظر می آید که تمام خطوط افقی ان کاملا موازی و کلیه ستونها کاملا عمودی، فاصله بین آنها

دقیقا به یک میزان، قطر آنها به یک اندازه و عمق شیارهای روی ستون های دور یک بنا از پایین تا

بالا یکسان است. باید توجه داشت که در معبد پارتنان یک خط مستقیم وجود ندارد و تمامی نکاتی

 که ذکر شد و رسیدن به این حد ازکمال، تنها با تنظیم و تصحیح دقیق هندسی ممکن بوده است.

به لحاظ موارد اشاره شده در فوق، شاهد بوده ایم که در غرب همواره مکتب ها و سبک های مختلف

فکری و هنری ظهور کرده و پس از چندی مطرود و به حاشیه رانده شده، ولی معماری کلاسیک حضوری شاخص و پیوسته در کلیه دوران ها داشته

است.

این معماری در تاریخ

خانه خدایان و یا به عبارتی، معابد یونانیان باستان منبع الهام بسیاری از ساختمان های مهم در طی دو هزار

و پانصد سال گذشته در غرب بوده است. معابد، کاخها و بناهای حکومتی روم باستان، کلیساهای عظیم

 قرون وسطا در عصر اقتدار مسیحیت، کاخها، ساختمانهای مدنی و کلیساها در زمان رجعت به کلاسیسیسم (Classicism) در دره رنسانس، کاخ ها و کلیساها در عهد اشرافیت باروک، کاخها، پارلمان ها

و کلیساها در عصر روشنگری و بعد از آن، آسمانخراش های سر به فلک کشیده اوائل قرن بیستم

 و ساختمانهای حکومتی در عصر فاشیسم، نازیسم و استالینیسم دربین دو جنگ جهانی، همواره

از معماری کلاسیک الهام گرفته اند.

معماری معابد بت پرستان

بدون شک این معماری به صورت الگویی بدون نقص در تمامی اعصار برای بینش ها وتفکرات کاملا متفاوت،

از دموکراسی گرفته تا فاشیسم و سوسیالیسم، مورد توجه بوده و از آن تقلید شده است.

ساختمانهای ساخته شده به این سبک نیز کاملا متنوع بوده است. از این معابد بت پرستان تا کلیسای عظیم، قصرهای باشکوه، پارلمان ها و نهادهای حکومتی، بانک ها، بیمارستانها، 

پاساژها،

موزه ها، ترمینال های مختلف به این سبک ساخته شده است.

نمونه های بارز

یکی از پروژه های جالب توجه و موفق به سبک نئوکلاسیک، مجموعه مسکونی رودخانه ریچموند در

کنار رودخانه تایمز ۸۷-۱۹۸۵ (Richmond Riverside Complex ) است. این مجتمع مسکونی در لندن

توسط کوینلن تری طراحی شده و شامل ادارات، مغازها و رستوران های متعدد است. این مجتمع نه 

تنها لوکس و زیبا است و مورد توجه بازدیدکنندگان و اهالی لندن قرار گرفته، بلکه در بازار رقابت معاملات

املاک، توجه خریداران زیادی را به خود جلب کرده و ساختمان ها به نظر می آید که متعلق به

قرن ۱۸

باشد، ولی تمام امکانات و ضروریات مدرن در آن در نظر گرفته شده است.

معماری سبک نئوکلاسیک در اروپا

معماران معروف

از دیگر معماران صاحب نام این سبک می توان از دیمیتری پاپاداکیس، آلن گرینبرگ، رابرت آدام،

کلاف ویلیام زالیس و رابرت استرن نام برد. در اینجا باید متذکر شد که گرایشی آشکار به سمت معماری 

نئو کلاسیک و سنت گرایی در بین معماران پست مدرن دیده می شود. معمارانی از گروه اخیر همچون

رابرت استرن و دو برادر، رابرت و لئون کریر، ساختمانهایی به سبک نئوکلاسیک طراحی کرده اند. همچنین کارهای معمارانی همچون آلدوراسی و حتی رابرت ونچوری هم اکنون در مجاور طرح های

 معماران

نئو کلاسیک به نمایش گذاشته می شود. جالب توجه آن که فیلیپ جانسون – معمار مدرنیست 

و سپس پست مدرنیست معروف – نیز خانه تئاتر جدید (۸۴- ۱۹۸۱) در شهر کیلولند در آمریکا را به

سبک نئوکلاسیک طراحی کرده است. می توان گفت که در حال حاضر، نظر معماران پست مدرنبه

اصول پایدارتر و جاودانه تر گذشته و تاریخ جلب شده است.

متریال های ۲۰۱۷

ساخت وسازهای معروف

اخبار و اطلاعیه ها

سبک-معماری

گروه معماری آروکومشاهده نوشته ها

گروه معماری آروکو با همکاری دفتر نظام مهندسی ۱۸۲۳ ارائه دهنده کلیه خدمات ساختمانی شامل خدمات شهرداری ، نظام مهندسی ، طراحی نما و دکوراسیون داخلی، بازسازی و اجرای ساختمان ها و تولید محتواهای معماری و ساختمانی می باشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *